Canada House
Het Canada House staat aan de westkant van Trafalgar Square en het is het hoofdkwartier van de ambassadeur van het Britse Gemenebestland Canada. Het bestaat uit twee gebouwen die tussen 1824 en 1827 door de architect Sir Robert Smirke werden ontworpen.
Marlborough House
Dit statige gebouw werd tussen 1709 en 1711 door Christopher Wren gebouwd voor de hertog van Marlborough, een beroemde veldheer. In de jaren hierna zouden hier echter meerdere mensen van stand hun intrek nemen. Tot aan zijn troonsbestijging in 1831 woonde hier Leopold I van België. Vanaf 1850 was Marlborough House de woonplaats van twee prinsen van Wales. Nadat George V in 1910 tot koning was gekroond, werd het de woning van de geliefde koningin Alexandra, de weduwe van Edward VII. Daarna was het de Londense residentie van koningin Mary, de weduwe van George V. Nu is in Marlborough House een informatie- en onderzoekscentrum van het Gemenebest gehuisvest (ingang Pall Mall). Een aantal van de voormalige staatsiezalen op de eerste verdieping, met muurschilderingen van de Franse schilder Louis Laguerre, kunnen op afspraak worden bezichtigd.
Westminster Bridge
Op de plaats van deze brug was al in 1739 een brug gebouwd, destijds de tweede over de Thames in Londen. De huidige gietijzeren brug is gebouwd tussen 1854 -1862 en is een ontwerp van Thomas Page. Aan het begin van Westminster Bridge staat het bronzen beeld van Boadica, de koningin van de Iceni, die in het jaar 61 in opstand kwamen tegen de Romeinen. De beeldhouwer Thomas Thorycroft heeft haar afgebeeld in een strijdwagen welke is bespannen met vier paarden.
Wie over Westminster Bridge naar de andere oever van de Thames loopt heeft een mooi uitzicht op de rivier en de Houses of Parliament.
Big Ben
De Bekende Big Ben is de grote klok die in de toren van het Palace of Westminster hangt. Men denkt vaak ten onrechte dat de hele klokkentoren van het complex, die Clock Tower heet, de naam Big Ben heeft. De Big Ben is enkel en alleen de bijna 14 ton zware klok die de uren slaat. De Big Ben is een van de zwaarste klokken ter wereld deze heeft een middellijn van ruim 2,7 m en weegt 13.195 kg.
De Big Ben is genoemd naar de politicus Sir Benjamin Hall (1802-1867) die vanwege zijn imposante gestalte Big Ben werd genoemd. Deze Sir Benjamin gaf de aanzet tot de bouw van de Clock Tower, die ongeveer 106 m hoog is, waarna in 1858 de Big Ben werd toegevoegt. De klok slaat alleen de volle uren, de kwartieren worden geluid door vier kleinere klokken. Zowel de Clock Tower als de Big Ben hebben wereldwijde bekendheid verworven.
St. James's Palace
Dit paleis, aan de Malborough road, werd tussen 1530 en 1532, in opdracht van Henry VIII Tudor, gebouwd. St. James’s Palace staat op de plaats van het voormalige, aan de heilige James the Less (Jacobus de Mindere) gewijde, ziekenhuis voor mensen met lepra. De tekeningen voor het bakstenen gebouw, met kantelen en een poorthuis met achthoekige torens, werden waarschijnlijk gemaakt door Hans Holbein, de hof schilder van Henry VIII. Charles I nam hier in 1649 afscheid van zijn kinderen voor hij door het St. James's' park naar het paleis van Whitehall liep en op het balkon van het Banqueting House terecht werd gesteld. De Engelse vorsten Charles II, James II, Mary II, Anne en George IV zijn in St. James's Palace geboren. Nadat het paleis van Whitehall was afgebrand (1698) werd St. James's Palace de officiële koninklijke residentie in Londen.
Het paleis werd later vergroot door onder andere Christopher Wren. In 1809 werd de oostvleugel van het paleis door een brand verwoest en nadat koningin Victoria in 1837 op de troon kwam koos zij ervoor om de officiële residentie in Londen, naar het Buckingham Palace te verplaatsen. Ambassadeurs van andere landen komen echter nog steeds aan het 'Hof van St. James's Palace' hun geloofsbrieven aan de Britse vorstin aanbieden.
Van het oorspronkelijke Tudorpaleis van Henry VIII zijn een aantal delen bewaard gebleven, zoals het Gatehouse (poorthuis), dat ook wel de Clock Tower (klokkentoren) wordt genoemd. St. James’s Palace is niet toegankelijk voor publiek. De kapel van het paleis (Chapel Royal) kan echter wel worden bezichtigd (van oktober tot juli) als men de zondagsdiensten (om 8.30 of 11.15 uur) bijwoont. De mooie schilderingen op het plafond van de kapel worden toegeschreven aan Hans Holbein, maar of hij deze werkelijk heeft gemaakt, is niet zeker. In de kapel zijn vele huwelijken ingezegend, waaronder die van Willem III van Oranje met Mary II en het huwelijk van Queen Victoria met prins Albert.
In de nabijheid van St. James's Palace staan een aantal gebouwen, die dienst deden en doen als residenties van adellijke personen. Het York House was tussen 1919 en 1930 de woning van prins Edward, die in 1936 - nog geen jaar nadat hij tot koning was gekroond - afstand deed van de troon om met de Amerikaanse gescheiden mevrouw Simpson te kunnen trouwen. Hij kreeg daarna de titel hertog van Windsor. Later werd York House de residentie van de hertogen van Gloucester. Ten westen van St. James's Palace staat het Clarence House, dat in 1825 werd gebouwd door de architect John Nash voor de hertog van Clarence, de latere William IV. De huidige Britse vorstin, woonde van 1949 tot haar troonsbestijging in 1952 in Clarence House.
Zuil van Lord Nelson
De grootste trekpleister van Trafalgar Square is een 56 m hoge Corinthische zuil met daarop het standbeeld van admiraal Lord Nelson. De zuil werd tussen 1840 en 1843 opgetrokken uit graniet, afkomstig uit het graafschap Devon. De zuil is gebouwd naar een ontwerp van de architect William Railton. Het 5,5 m hoge standbeeld van Nelson is gemaakt door de beeldhouwer Edward Hodges Baily. De vier bronzen reliëfs op het voetstuk stellen zeeslagen voor, waaronder die bij Trafalgar. Deze zijn vervaardigd van het brons van kanonnen die de Engelsen van de Fransen hadden veroverd. De zuil wordt ‘bewaakt’ door vier grote bronzen leeuwen, die werden ontworpen door Sir Edwin Landseer.
Royal Albert Hall
Deze concertzaal die ook buiten Groot-Brittannië bekend werd door de promenadeconcerten die hier worden gegeven ligt in de wijk south Kensington. Het laatste concert van elk seizoen, de 'Last night of the Proms', wordt in veel Europese landen op de televisie uitgezonden. Het eerste promenadeconcert werd in 1895 gegeven op initiatief van de dirigent Sir Henry Wood, die elk jaar tijdens de laatste avond van het 'promseizoen' wordt herdacht.
De Royal Albert Hall werd tussen 1867 en 1871 gebouwd door kapitein Fowke en kolonel Scott. Het ovale gebouw van rode baksteen en terracottategels, heeft een doorsnede van 198m en biedt plaats aan 8000 mensen. De koepel is gemaakt van glas.
Downing Street
Deze bekende straat in de wijk Whitehall, werd genoemd naar de architect Sir George Downing. De door hem tussen 1663 en 1671 gebouwde huizen zijn later enkele malen gemoderniseerd, maar de belangrijkste historische delen zijn bewaard gebleven. Tijdens verbouwingswerkzaamheden werden restanten van het Palace of Whitehall en van een bouwwerk uit de Saksische tijd blootgelegd, ook werd er aardewerk uit de Romeinse tijd en de Tudortijd gevonden.
No. 10 Downing Street is vanaf 1732 de residentie van de Britse minister-president. In dit huis bevinden zich ook de kantoren en de grote vergaderzaal (Cabinet Room) van het Britse kabinet. No. 11 Downing Street is de residentie van de Minister van Financiën en in het huis daarnaast (no. 12) is het bureau van de Whips gevestigd; deze 'whips' zorgen er ondermeer voor dat hun partijgenoten aanwezig zijn bij stemmingen in het Lagerhuis.
National Maritime Museum
Dit museum is deels gehuisvest in het schitterende Queen’s House, een koninklijk buitenverblijf dat in 1616 werd ontworpen door Inigo Jones, en in de aangrenzende voormalige gebouwen van de Royal Hospital School, welke tussen 1805 en 1816 werden gebouwd. Het Queens house is gelegen in het zuidoostelijk deel Greenwich en Blackdeath. Het National Maritime Museum is het grootste scheepvaartmuseum ter wereld. Het Queen's House in de zogeheten Palladio-stijl, met een vierkante hal, is op zich al een bezienswaardigheid. Het museum geeft een overzicht van de ontwikkeling van de Britse marine en koopvaardij van de Tudortijd tot heden. Behalve een grote collectie schilderijen over dit onderwerp zijn er ook scheepsmodellen te zien. In de New Neptune Hall staat een radersleepboot (Reliant) uit 1907 tentoongesteld. In het Barge House kunnen twee koninklijke schepen waarmee op de rivier werd gevaren, worden bewonderd: de sloep van Mary Stuart uit 1689 en de staatsieboot van prins Frederick uit 1732.
Museum of natural History
Dit prachtige Natuurhistorisch (Natural History) Museum dat al in 1754 werd gesticht en in 1881 werd ondergebracht in het huidige gebouw van Alfred Waterhouse bevindt zich in de wijk south Kensington aan Cromwell Road. De gevels zijn prachtig versierd met crèmekleurige en blauwe terracottategels en reliëfs van dieren. De verzameling skeletten van dinosaurussen van het museum (in de Central Hall) is beroemd, net als de collectie skeletten van walvissen (in de Whale Hall). Het meest opvallende exemplaar is het 27 m lange model van een blauwe vinvis. Behalve een afdeling zoölogie (zoogdieren) bevat het museum de afdelingen mineralogie, botanie (plantkunde), entomologie (vogels) en paleantologie (fossielen).
Duke of York's Column
Op de brede boulevard die naar Buckingham Palace voert is een 34 m hoge granieten zuil die in 1833 werd gebouwd naar een ontwerp van Benjamin Wyatt. Het is een gedenkteken voor Frederick, de hertog van York, de tweede zoon van George III. Op de pilaar staat een standbeeld van de hertog. Er wordt beweerd dat de bouw van dit monument is bekostigd door van alle soldaten van het Britse leger een dag soldij in te houden. De hertog van York was bevelhebber van het leger, maar zijn prestaties op het slagveld brachten hem geen roem. Integendeel, in een bekend Engels kinderliedje wordt bezongen hoe hij zijn tienduizend soldaten naar de top van een heuvel voerde en weer terug naar beneden.
British Airways London Eye
Dit is een enorm groot reuzen rad, gelegen aan de zuidoever van de Thames in de wijk South Bank. Het rad is gebouwd in het jaar 2000 (door een Nederlands bedrijf) ter ere van de millennium wisseling. Het reuzenrad is 135 meter hoog en telt in totaal 32 cabines, waar elk 25 mensen in kunnen. Bij helder weer kunt u soms wel tot 50 kilometer ver kijken. Een ritje in de British Airways London Eye duurt ongeveer een half uur.
Hampton Court Palace
Ten zuiden van het Richmond park (zuid west Londen) ligt aan de oever van de Thames het Hampton Court Palace, één van de mooiste voormalige residenties van de Engelse vorsten. Het Hampton Court Palace werd tussen 1516 en 1540 gebouwd voor kardinaal Wolsey, die het aan Henry VIII schonk om bij de koning in de gunst te blijven. Het paleis werd al snel de favoriete verblijfplaats van Henry en hij liet het verder vergroten en verfraaien. Ook zijn vrouwen, met uitzondering van Catharina van Aragon, hebben hier gewoond. Het verhaal gaat dat de geesten van zijn derde vrouw, Jane Seymour en zijn vijfde vrouw, Catharine Howard, door het paleis dwalen.
In opdracht van Willem III van Oranje en Mary Stuart bouwde Christopher Wren aan het einde van de zeventiende eeuw de oostvleugel van het paleis in renaissancistische stijl; deze vormt een mooi contrast met de eenvoudige bouwstijl van het oude Tudorgedeelte.
Het Hampton Court Palace is sinds de regeringsperiode van koningin Victoria niet langer in gebruik als koninklijke residentie. Victoria gaf de voorkeur aan Windsor Castle als buitenverblijf en ze stelde Hampton Court open voor het publiek. Een aantal vertrekken wordt echter nog bewoond door gepensioneerde hofdames en andere mensen die bij de koninklijke familie in dienst zijn geweest.
Hampton Court is bereikbaar met de trein vanaf Waterloo Station of met een boot over de Thames. Het paleis heeft een aantal moois binnenpleinen waaronder Base Court (uit de tijd van Wolsey) en de Clock Court die in opdracht van Henry VIII werd aangelegd. De verbindingspoort tussen de twee pleinen, de Anne Boleyn's Gate, is vernoemd naar de tweede vrouw van Henry VIII. De Clock Court dankt zijn naam aan de astronomische klok boven de poort, die in 1540 werd gemaakt door Nicholas Oursian. In de mooi ingerichte staatsievertrekken in de oostelijke vleugel hangen naast schilderijen van Italiaanse meesters uit de renaissance, ook werken van Hans Holbein, de hofschilder van Henry VIII.
In het Tudorgedeelte van het paleis zijn vooral de Great Hall en de kapel bezienswaardig. De eerste dateert uit de tijd van Henry VIII, heeft een mooi eiken balkenplafond en de muren zijn bekleed met oude Vlaamse tapijten. De kapel werd gebouwd in opdracht van kardinaal Wolsey, het bewerkte plafond is echter uit de tijd van Henry VIII en het altaarscherm, dat u hier aantreft, werd ontworpen door Christopher Wren. Het is ook leuk om even kijkje te nemen in de keukens van het Tudorgedeelte.
De gebouwen van Hampton Court Palace zijn omringd door prachtige, in verschillende stijlen aangelegde, tuinen. In een van de twee orangerieën hangt een meesterwerk van de Italiaanse schilder Mantegna, een serie schilderijen die 'De triomf van Julius Ceasar' uitbeelden. In de tuinen zijn verder vooral een kas met een ruim 200 jaar oude wijnstok en een tennisbaan uit de zestiende eeuw bezienswaardig. Kinderen zullen veel plezier beleven aan het doolhof, dat in het begin van de achttiende eeuw werd aangelegd.
Tower Bridge
Deze imposante brug bevat ook een tentoonstelling waarin wordt verteld waarom de brug is gebouwd en hoe de brug werkt. Geniet van het wijdse uitzicht over de beide kanten van de stad, de Thames en de Docklands. In geopende versie is de brug 40 meter hoog en 60 meter breed. 5 maal per dag zal de Londen worden geopend. Wanneer u de top van de Londen wilt bereiken zult u wel even moeten klimmen, de trap telt namelijk 300 treden.
Madame Tussaud
In het bekende Madame Tussaud, gelegen in de wijk Regents park en Marlybone (noord oost Londen) vindt u bijna levensechte sterren, waarmee u op de foto kunt gaan. Deze sterren zijn nagemaakt van was. Voor veel sterren is het een grote eer om in het Madame Tussaud te worden opgenomen. Door de vergankelijkheid van de sterrenstatus heeft Madame Tussaus een wisselende collectie met de grootste sterren.
Syon house
Ten westen van Kew Gardens (west Londen) staat een landhuis van de Schotse architect Robert Adam, die tot de mooiste van Londen wordt gerekend. Het Syon House aan London Road in de wijk Brentford was oorspronkelijk een klooster dat in het begin van de vijftiende eeuw werd gesticht. In 1762 kreeg Robert Adam van de toenmalige eigenaar, de hertog van Northumberland, opdracht het huis te herbouwen. De buitenkant van het gebouw bleef vrijwel hetzelfde; het interieur onderging grote veranderingen. De staatsievertrekken zijn in verschilende stijlen ingericht. Bijzonder mooi is de Great Hall, de grote hal met Griekse zuilen en Romeinse beelden.
Sinds 400 jaar wonen hier de graven en hertogen van Northumberland en het is nog het enige landgoed van Londen dat nog wordt bewoond door de oorspronkelijke familie.
In het Syon Park is sinds1968 de officiële nationale tuinier tentoonstelling (Gardening Centre). De Great Conservatory (plantenkas) uit 1830 bevat een grote verzameling kasplanten waaronder meer dan 400 soorten rozen.
The Mall
The Mall is een brede boulevard die naar Buckingham Palace loopt. Aan beide zijden staan van The Mall staan prachtige dubbele platanen. The Mall werd al tussen 1660 en 1662 aangelegd in opdracht van Charles II. De naam The Mall is afgeleid van paille-maille, een soort croquet (balsport), dat in de tijd van Charles II zeer populair was bij de Engelse adel en op The Mall werd gespeeld. Tussen 1900 en 1911 werd de boulevard als onderdeel van het Nationaal Gedenkteken voor koningin Victoria vernieuwd en verbreed naar een ontwerp van Sir Aston Webb.
Abbey Jewel Tower,
Dit is een van de weinige gebouwen van het Palace of Westminster die na de brand van 1834 niet verwoest is. Deze door een gracht omgeven 'Toren van de Juwelen' dateert van 1366 en deed dienst als schatkamer van Edward II. Van 1621 tot 1864 waren hier de archieven van het House of Lords ondergebracht. De Abbey Jewel Tower is na de Tweede Wereldoorlog gerestaureerd en herbergt nu onder meer relikwieën en illustraties van de twee oude koninklijke paleizen Westminster en Whitehall.
Kensington Palace
Kensington Palace is het voormalige Nottingham House dat in 1661 was gebouwd voor de graaf van Nottingham. Het werd in 1689 door toenmalig koning Willem III van Oranje als paleis in gebruik genomen. Hij gaf de architect Christopher Wren opdracht het landhuis te vergroten en te veranderen. Van die tijd dateert ook de mooie zuidelijke voorgevel. Koningin Victoria werd in 1819 in Kensington Palace geboren en woonde hier tot aan haar troonsbestijging in 1837. In het paleis wonen tegenwoordig meerdere (minder bekende) leden van de Engelse koninklijke familie. Ook kroonprins Charles en zijn echtgenote, prinses Diana, hadden hier een appartement. Een deel van het paleis is opengesteld voor het publiek, waar u ondermeer de expositie "Diana, Princess of Wales by Mario Testino" kunt bezichtigen
De openingstijden zijn maandag t/m zaterdag van 9.00 tot 17.00 uur en zondag van 13.00 tot 17.00 uur.
De bezichtiging van Kensington Palace wordt begonnen bij de ingang van het noordoostelijk deel van het paleis. Een aantal van deze State Appartments (koninklijke vertrekken) zijn nog voor een groot deel zoals de architect Christopher Wren deze voor koning Willem III van Oranje heeft ontworpen. Andere kamers werden in het begin van de achttiende eeuw door de architect William Kent vergroot en veranderd.
De Oueen's Staircase (de trap van de koningin), die in 1690 werd ontworpen door Christopher Wren, voert naar de Oueen's Gallery waar mooie portretten van vorstelijke personen hangen. Tot de vertrekken van de koningin, waarin eerst Mary II en later Anne woonde, behoren de Queen's Closet (privé-vertrek), de Queen's Dining Room (eetkamer), de Queen's Drawing Room (salon) en de Queen's Bedroom, waarin een prachtig bureau uit de zeventiende eeuw staat. De vertrekken van de koning worden bereikt over de King's Staircase, die naar King's Gallery voert. Ook deze galerij werd door Wren ontworpen; later bracht Grinling Gibbons het mooie houtsnijwerk aan en William Kent beschilderde het plafond. In de woonkamer van de koning staat een bijzondere klok met de naam 'Tempel van de vier monarchieën' waarop vorsten van Assyrië, Perzië, Griekenland en Rome staan afgebeeld. Een andere bezienswaardige kamer is de Queen Victoria's Bedroom. Hier hoorde ze in 1837 het nieuws over de dood van William IV, hetgeen inhield dat zij tot koningin zou worden gekroond. De mooiste kamer van William Kent is de Copula Room met een beschilderd plafond en nissen met vergulde beelden.
Royal Opera House
Dit opera gebouw, dat zich bevindt in de wijk Covent Garden, staat ook bekend als het Covent Garden Theatre. Het theater ligt in de Garrick Street welke is vernoemd naar de acteur David Garrick, die in de achttiende eeuw triomfen vierde in opvoeringen van toneelstukken van Shakespeare. Naar hem werd ook de Garrick Club (nr. 15) genoemd, die in 1831 werd opgericht en waarvan beroemde acteurs en schrijvers lid waren.
Het Royal Opera House is een classicistisch gebouw van Edward M. Barry, waar opera-en balletuitvoeringen worden gegeven, het Royal Opera House biedt plaats aan 2000 mensen.
Houses of Parliament
De huidige parlementsgebouwen in Londen werden vanaf 1840 herbouwd op de plaats van het oude paleis van Westminster, dat in 1834 op enkele gebouwen na door een brand werd verwoest. De officiële naam van de nieuwe in neo-gotische stijl opgetrokken parlementsgebouwen luidt: The New Palace of (het nieuwe paleis van) Westminster. Het ontwerp voor de Houses of Parliament werd geleverd door Sir Charles Barry, die werd geassisteerd door de architect Augustus Welby Pugin.
Elke zittingsdag van het House of Commons wordt geopend met een eeuwenoud ritueel. Men hoort de uitroep: Mr. Speaker! Hats off - strangers! (Voorzitter van het Lagerhuis! Hoeden af vreemdelingen!) Vervolgens treedt de Speaker, gekleed in een lange zwarte toga en een pruik binnen. Hij wordt vooraf gegaan door een boodschapper en een ‘Sergeant at Arms’ (ceremoniemeester). De laatste gaat gekleed in een kniebroek en draagt de 'mace', de scepter van de Speaker. De scepter wordt neergelegd op de zogeheten 'tafel van het Huis' en vormt zo de scheiding tussen de leden van de regeringspartij en de leden van de oppositie die in rijen banken tegenover elkaar zitten. Tussen de rijen banken zijn op de vloer twee rode lijnen aangebracht, welke niet mogen worden overschreden. Zodra de Speaker plaats heeft genomen wordt de zitting geopend met een kort gebed. In het Hogerhuis zit de voorzitter (Lord Chancellor) op de 'woolsack' (wolzak). Deze herinnert aan het feit dat vanaf de veertiende eeuw de wolhandel voor Engeland van groot belang was. In het House of Lords staat ook de troon waarop de Britse vorstin haar toespraak, de 'Queen's Speech', houdt ter gelegenheid van de opening van het parlementaire jaar.
Tower of London
Dit imposante bouwwerk bevindt zich in de wijk de City. De machtige vesting aan de Thames is de meest bezochte bezienswaardigheid van Londen. De Tower staat aan de noordoever van de Thames in het uiterste zuidoosten van de (vroeger ommuurde) City. De Tower is het mooiste en best bewaard gebleven voorbeeld van een middeleeuwse vesting in Engeland. Sinds Willem de Veroveraar (1066) heeft de Tower eeuwenlang dienstgedaan als koninklijk paleis, militair garnizoen, wapenarsenaal, schatkamer (o.a. de kroonjuwelen) en als gevangenis. Het centrale gebouw van de Tower is de White Tower, is gebouwd in opdracht van Willem de Veroveraar en werd voltooid tijdens de regering van zijn zoon William Rufus (1087-1100). Tijdens de regeringen van Richard I ('Leeuwenhart'; 1189-1199) en John (1199 -1216) werd begonnen met de eerste uitbreidingen zoals een bredere en sterkere muur, de eerste torens (onder andere de Bell Tower) en de eerste slotgracht.Tijdens de regering van Henry III (1216-1272) werd de binnenplaats vergroot (tot buiten de oorspronkelijke Romeinse stadsmuren) en werden nieuwe torens gebouwd (onder andere de Wake field Tower bij de rivier). Tussen de Thames en de White Tower werd een paleis gebouwd, dat later weer werd afgebroken. Onder Edward I (1272-1307), de zoon van Henry III; kreeg de Tower zijn uiteindelijke vorm door de bouw van een nieuwe muur rondom de oude muur en de aanleg van een nieuwe slotgracht. Bij deze slotgracht werden nieuwe toegangstorens gebouwd, de Lion Tower (die niet meer bestaat), de Middle Tower en de Byward Tower die bereikbaar waren via ophaalbruggen. De twee laatste torens vormen nog steeds de toegang tot de vesting; de ophaalbruggen zijn inmiddels vervangen door permanente bruggen. Vanaf de rivier had men toegang tot de Tower door middel van een waterpoort onder de St. Thomas's Tower. Deze poort kreeg later de naam Traitors' Gate (poort van de verraders) omdat gevangenen (veelal politieke tegenstanders van de regerende vorsten) hier per boot bij de Tower arriveerden. In de loop van de volgende eeuwen werd de Tower steeds meer een garnizoensplaats en werden er vele gebouwen neergezet als opslagruimte voor de wapenuitrusting, artillerie en barakken voor de soldaten. Tijdens de regering van koningin Victoria overschaduwden deze nieuwere gebouwen de middeleeuwse gebouwen. Later, toen de militaire functie van de Tower steeds minder belangrijk werd, koos men er voor deze gebouwen weer te slopen en de Tower in zijn oude glorie te herstellen. Slechts de Waterloo-Barracks en de zogeheten New Armouries bleven staan.
De Tower of London is normaliter van maandag tot zaterdag geopend van 9.30 tot 17.00 uur en op zondag vanaf 14.00 uur. In de wintermaanden gaat de Tower een uur eerder dicht. De Tower wordt 'bewaakt' door Yeomen Warders in hun Tudor-uniformen, welke in de volksmond 'beefeaters' (rundvleeseters) worden genoemd. Tot hun taken hoort ook de Ceremony of the Keys; het sluiten van de Tower, dat elke avond om 22.00 uur plaatsvindt. Een van de Yeomen heeft de functie van 'Master of the Ravens'; hij moet ervoor zorgen dat de zes raven, die vrij op de Inner Ward (de binnenplaats) rondvliegen, in leven blijven. Want de legende vertelt dat wanneer de raven verdwijnen, het Verenigd Koninkrijk tot de ondergang is gedoemd. De Yeomen vertellen graag en met veel humor over de geschiedenis van de Tower. Meer over de geschiedenis vinden we in de History Gallery, een tentoonstelling die een overzicht geeft van het verleden en heden van de vesting. Na het betreden van de Tower ziet men achtereenvolgens de Middle Tower, de Byward (wachtwoord) Tower en de Bell Tower. Over de langs de Thames gelegen vesting muur (The Princess Elizabeth Walk) loopt men naar de Bloody (bloedige) Toren. Hier zouden in opdracht van hun oom, de hertog van Gloucester, de twee jonge zonen van Edward IV zijn vermoord. Direct daarnaast staat de Wakefield Tower, waarin tot 1968 de beroemde kroonjuwelen werden bewaard. Vervolgens komt men op de grote binnenplaats, de Inner Ward waar in het midden de White Tower staat, het oudste bouwwerk van de vesting. In deze toren is een verzameling wapens en een collectie harnassen te zien, waaronder het harnas van Charles II. Een andere bezienswaardigheid van de White Tower is de St. John's Chapel, die in 1080 werd gebouwd. Ten westen van de Inner Ward ligt de Tower Green, waar het schavot stond waarop ter dood veroordeelde belangrijke personen,' onder hen Anne Boleyn, de tweede vrouw van Henry VIII, werden onthoofd. Dit gebeurde hier om hen de schande van een publieke terechtstelling te besparen. Anne Boleyn bracht haar laatste dagen door in het Queen's House, dat nu de dienstwoning van de gouverneur van de Tower is. Aan de Tower Green staat ook het Goaler's House, het huis van de gevangenisbewaarder, waar Rudolf Hess tijdens de Tweede Wereldoorlog gevangen zat. De Beauchamp Tower deed in voorgaande eeuwen dienst als gevangenis. Ten noorden van de Inner Ward liggen de Waterloo-Barracks; in één van die barakken is de toegang tot het Jewel House, waar tegenwoordig de kroonjuwelen bewaard worden. Wie de schitterende kronen, de scepter en andere koninklijke juwelen wil zien, moet vroeg naar de Tower gaan want er staat meestal een lange rij.
Buckingham Palace
Buckingham Palace, gelegen in de wijk Piccadilly en St James, is de officiële woning van de Britse vorstin in Londen. Oorspronkelijk heet het gebouw 'Buckingham House' omdat het (in 1703) werd gebouwd voor John Sheffield, graaf van Buckingham. Koning George III kocht het pand echter in 1762 waarna het drastisch werd vergroot. Toen in 1837 koningin Victoria op de troon kwam werd Buckingham Palace het officiele koninklijke paleis. Als de koningin aanwezig is, wappert de koninklijke standaard op de middelste toren. Wanneer zij er niet is zien we hier de Nationale vlag. Het Buckingham Palace bevat een waardevolle schilderijencollectie, en is sinds George III het kocht, meerdere malen verbouwd en vergroot. Sinds 1993 zijn gedeelten van het paleis toegankelijk voor het publiek. In totaal werken er 300 mensen full time.
Dagelijks wordt op het voorplein van Buckingham Palace de wisseling van de wacht uitgevoerd, hetgeen vele toeristen trekt. Het Wisselen van de Wacht vindt plaats binnen de omheining van het voorhof van Buckingham Palace. Het wisselen duurt ongeveer 45 minuten.
De kapitein van de oude wacht overhandigt tijdens de ceremonie de sleutels van Buckingham Palace aan de kapitein die de wacht overneemt. De oude wachten marcheren vervolgens naar St. James Palace. Houdt u er rekening mee dat deze wisseling druk wordt bezocht zodat u er op tijd bij moet zijn wil u nog enigszins iets kunnen opvangen van het wisselen.
HMS Belfast
Dit oorlosschip ligt in de Thames in de wijk Southwark. Ongeveer halverwege Tooley Street kan men via een smalle steeg (Vine Lane) de toegang bereiken van het op de Thames afgemeerde oorlogsschip H.M.S. Belfast. Deze kruiser nam tijdens de Tweede Wereldoorlog deel aan een groot aantal belangrijke operaties, zoals de Slag om de Noordkaap en de landing in Normandië (D-Day). Openingstijden: van 11.00 tot 17.30 uur.
Piccadilly Circus
Dit is een van de drukste verkeerspleinen in Londen. Hier vindt u de grootste hoeveelheid neon licht van geheel Engeland. Piccadilly Circus vormt de toegang tot het levendige uitgaanscentrum van Londen met bioscopen, theaters, nachtclucbs en pubs. Op de rotonde staat het Shaftesbury Memorial, een bronzen fontein met één van de beroemdste beelden van Londen. Dit beeld heette oorspronkelijk de 'Engel van Christelijke Liefdadigheid' (de graaf van Shaftesbury voor wie het gedenkteken werd opgericht was een bekende filantroop), maar in de volksmond kreeg het beeld al snel de naam van 'Eros' (de Griekse god van de liefde). In de buurt van Piccadilly Circus ligt een modern winkel- en vermaakscentrum, het Trocadero, waar men ook het museum van de Guiness Book of World Records kan bezichtigen en de 'London Experience', een klank en-lichtshow, kan zien.
St. Katharine's Dock
Deze negentiende-eeuwse haven, gelegen midden in het centrum van de wijk City, was in verval geraakt, maar in de jaren '60 en '70 werd de haven en het omliggende gebied gerenoveerd en ontwikkeld. De haven zelf werd hersteld en in gebruik genomen als jachthaven en als ligplaats voor historische schepen. Het pronkstuk van de verzameling oude schepen is de Discovery, het schip dat aan het begin van de twintigste eeuw werd gebruikt voor de Zuidpoolexpedities van Robert Scott. Van de oude handels- en pakhuizen is een groot aantal gerestaureerd, zoals bijvoorbeeld het Ivory House, welke nu een museum voor industriële architectuur is. Een ander oud pakhuis huisvest de sfeervolle pub Dickens' Inn. Tussen de rivier en de haven zijn ook een aantal woon- en kantoorflats en een hotel verrezen. Het opvallendste moderne gebouw aan St. Katharine's Dock is het - in het begin van de jaren '80 voltooide - World Trade Centre.
Guildhall
Dit is het imposante stadhuis van wijk The City aan King Street. Oorspronkelijke was dit een gildehuis uit het begin van de vijftiende eeuw, maar hiervanzijn slechts enkele delen bewaard gebleven, waaronder de Great Hall en de crypte. De 'grote hal' kan worden bezichtigd (openingstijden van maandag tot zaterdag van 10.00 tot 17.00 uur; van mei tot september en op zondag van 14.00 tot 17.00 uur). Bijzonder interessant zijn de langwerpige vlaggen met wapens van de oude gilden, zoals van de 'Haberdashers'(handelaren in kleine benodigdheden voor het afwerken van kleren) en de Goldsmiths (goudsmeden). In februari 1988 werden door medewerkers van de archeologische afdeling van het Museum of London, onder de grote binnenplaats van de Guildhall de restanten van een Romeins theater ontdekt. In de Guildhall bevindt zich ook een interessant klokken museum (open van maandag tot vrijdag van 9.30 tot 17.00 uur). In de omgeving van de Guildhall staan een aantal mooie oude gildehuizen, waaronder dat van de 'goudsmeden' uit 1835.
London Zoo
De London Zoo is één van de oudste dierentuinen ter wereld en ligt temidden van het schitterende Regent’s Park. De dierentuin geeft onderdak aan meer dan 650 vreemde en prachtige diersoorten, van grote gorilla's en giraffes tot de grappige leaf-cutter mieren die in lange rijen marcheren. De roofvogels vormen een indrukwekkend decor voor een picknick op het gras. Zeer leuk in de London Zoo is de Web of Life, waar 65 diersoorten te bezichtigen zijn, tijdens hun uiteenlopende dagelijkse bezigheden.
De London Zoo werd in 1826 aangelegd naar een ontwerp van Demicus Barton. Vele van de oude kooien zijn in de vorige eeuw echter vervangen door terrassen, zodat de dieren meer bewegingsvrijheid hebben en hun natuurlijke omgeving zo beter nagebootst kan worden. Heel mooi zijn de in 1913 aangelegde Mappin Terraces, waar onder andere beren en wilde geiten te zien zijn. Net zoals in andere dierentuinen zijn de apen (bijvoorbeeld in het Michael Sobell Pavilion) van de London Zoo grote publiekstrekkers. De London zoo heeft ook een kinderdierentuin en een kinderboerderij, waar kinderen ritjes kunnen maken op ezels en de dieren mogen aaien.
Mansion House
Deze ambtswoning van de Lord Mayor werd in 1753 voltooid en vinden we terug in gelegen in de wijk ‘The City’. De Lord Mayor is de rechtbankpresident van de City, gedurende een ambtsperiode van één jaar. De voorgevel van dit huis is een van de belangrijkste oriëntatiepunten in de wijk. De mooiste zaal in het gebouw is ongetwijfeld de 27 m lange Egyptian hall.
Westminster Hall
De Westminster Hall ligt vanaf Parliament Square gezien aan de linkerkant van het gebouwencomplex en werd in 1097 in opdracht van William Rufus gebouwd. De hal kreeg aan het einde van de veertiende eeuw, zijn huidige vorm. Destijds werd ook het mooie eiken balkendak aangebracht. In Westminster Hall vonden veel belangrijke gebeurtenissen in de Engelse geschiedenis plaats. Zo deed Edward II hier afstand van de troon (1327) en werd Charles I hier ter dood veroordeeld (1649). In 1606 probeerde Guy Fawkes en zijn handlangers, het Palace of Westminster op te blazen. Na de mislukte poging hoorden zij in deze hal het doodvonnis over hen uitspreken. Het gebouw wordt nu gebruikt voor officiële bijeenkomsten.
