Westminster Abbey
De geschiedenis van Westminster Abbey is nauw verbonden met die van het land en die van de vorsten die over Engeland en Groot-Brittannië regeerden. De kerk heet officieel The Collegiate Church of St. Peter in Westminster en staat onder bestuur van een deken en een kapitel, welke direct verantwoording afleggen aan de Britse vorst en niet aan de aartsbisschop van Canterbury of aan de bisschop van Londen.
Met de bouw van de abdijkerk van Westminster werd omstreeks 1050 begonnen door Edward the Confessor (de Belijder). Deze koning overleed in 1066, na zijn heiligverklaring in 1163 werden zijn stoffelijke resten overgebracht naar een aan hem gewijde kapel in Westminster Abbey. In 1066 werd op kerstdag William the Conqueror (Willem de Veroveraar) in de nog niet voltooide kerk tot koning gekroond. 'Van de Normandische kerk van Edward de Belijder zijn nog enkele delen bewaard gebleven, zoals de Norman Undercroft (ondergrondse kapel). De kerk werd vanaf 1245 ter nagedachtenis van de heilige Edward in de stijl van de Franse gotiek herbouwd door Henry van Rheims in opdracht van Henry III. In 1298 werden grote delen van de abdijkerk door een brand verwoest. De bouwmeester Henry Yevele begon in 1375 met de restauratie in de stijl van de oude gebouwen. Het door hem ontworpen gewelf van het schip werd in 1506 voltooid door Abbot (abt) Islip. Tussen 1503 en 1519 werd de kerk in opdracht van Henry VII vergroot met een schitterende kapel in de zogeheten 'perpendicular' stijl, een unieke Engelse laatgotische bouwstijl. Nicholas Hawksmoor, een leerling van de architect Cristopher Wren, bouwde tussen 1735 en 1740 de twee torens aan de westkant van de kerk. Vanaf Edward de Belijder tot aan George II, die in 1760 overleed, zijn in de abdijkerk bijna alle Engelse en Britse vorsten begraven. Onder hen Henry VII, Elizabeth I en haar zuster Mary, koningin van de Schotten. Ook andere vooraanstaande personen kregen in de abdijkerk hun laatste rustplaats, zoals de ontdekkingsreiziger David Livingstone (1813-1873) en de Britse premier Neville Chamberlain (1869-1940). In de kerk vonden ook meerdere koninklijke huwelijken plaats. Vanaf Willem de Veroveraar werden hier, op Edward V en Edward VIII na, alle Engelse en Britse vorsten gekroond. Edward V werd vermoord voordat hij kon worden gekroond en Edward VIII weigerde de troon. Ten oosten van de kerk ligt de Dean' s Yard, een tuin met een groot gazon en hoge bomen, waaraan het Church House en de gebouwen van de Westminster School grenzen. De Westminster School is een dure particuliere school, die al in de middeleeuwen als kloosterschool werd gesticht en in 1560 door Elizabeth I opnieuw werd geopend. Een aantal van de gebouwen van Westminster School behoorden in het verleden tot Westminster Abbey, zoals de College Hall, de voormalige eetzaal, en de Great School Room, voorheen de slaapzaal van de Benedictijner monniken. De lagere klassen van de Westminster School zijn alleen voor jongens, meisjes zijn pas welkom in de laatste twee school jaren.
Een bezoek aan Westminster Abbey
De bezichtiging van het interieur van de abdijkerk van Westminster kan het beste worden begonnen bij de westelijke ingang aan Broad Sanctuary. Direct na binnenkomst ziet men aan de rechterkant de kapel van St. George, welke is gewijd aan hen die in de Eerste Wereldoorlog hun leven verloren. Direct voor zich ziet men op de vloer het Graf van de Onbekende Soldaat. Hij werd in 1920 vanuit Frankrijk naar de abdijkerk gebracht en ligt begraven in grond van de slagvelden. De marmeren grafsteen is afkomstig uit België.
Rechts van het koor liggen de Cloisters (kruisgangen), waarvan de oudste delen van de dertiende eeuw dateren. Hier wordt nu het populaire 'brass-rubbing' beoefend. Bezoekers kunnen (tegen betaling) zelf met was kopieën van middeleeuwse koperen ornamenten 'wrijven', dit gebeurd door een papier tegen het ornament te houden en met de was over dit papier te ‘wrijven’.
Voorbij het koor ligt links de toegang tot de Royal Chapels (koninklijke kapellen), waarvan die van Edward the Confessor de mooiste is. Hier staat de schrijn die Henry III voor de stoffelijke resten van de heilige Edward liet vervaardigen. Ook staat in deze kapel de kroningstroon, waarop bijna alle Engelse en Britse vorsten zijn gekroond. Onder de zitting van de troon bevindt zich de Stone of Scone, een steen die vanaf de negende eeuw in de abdij van Scone in Schotland werd gebruikt als kroningszetel voor de Schotse vorsten. De steen werd in 1297 door Edward I naar Engeland gebracht. In de Lady Chapel, die beter bekend staat als de kapel van Henry VII, staat de graftombe van deze koning. In een zijbeuk van de kapel bevindt zich ook de graftombe waarin Elisabeth I en haar zuster Mary liggen begraven. Verder is de Royal Air Force (Koninklijke luchtmacht) Chapel erg interessant, hier zien we in het raam de emblemen van de 63 eskaders (groep oorlogsschepen, met minimaal twee grote schepen), die tijdens de Tweede Wereldoorlog een belangrijke rol hebben gespeeld in de Slag om Engeland.
Veel bezoekers komen speciaal voor de Poet' s Corner (hoek van de dichters) met graven van en monumenten voor beroemde Britse schrijvers en dichters. Hier vonden onder andere Robert Browning, lord Alfred Tennyson, Charles Dickens, Thomas Hardyen Rudyard Kipling hun laatste rustplaats. Van andere schrijvers en dichters, zoals William Shakespeare, Ben Jonson, John Milton en William Wordsworth staan hier monumenten, gedenkplaten of standbeelden.
Het kapittelhuis (Chapter House), dat rond 1250 werd gebouwd, kwam in de middeleeuwen het Engelse parlement bijeen en is zodoende een bezoekje waard. In de Pyxzaal (Chamber of the Pyx) werden in de 'pyx' (kist) standaardmunten van de geldsoorten die in het land in omloop waren, bewaard. In de Pyxzaal staat ook het oudste altaar van Westminster Abbey, dat afkomstig is uit de kerk van Edward de Belijder. Als laatste is een bezoek aan de Norman Undercroft aan te raden.
Westminster Cathedral
De eerste steen van dit bouwwerk werd gelegd in 1895. De Westminster Cathedral is gebouwd met rode baksteen en een lichte kleur natuursteen, naar een ontwerp van de Victoriaanse architect John Francis Bentley. Bentley liet zich inspireren door de Christelijk-Byzantijnse stijl van de St. Sophiakerk in het toenmalige Constantinopel (tegenwoordig Istanbul), maar Bentley heeft ook elementen van de Italiaanse renaissance toegepast. In 1903 werd in de kathedraal de eerste dienst gehouden, de bouw werd voltooid in 1910 en in dat jaar werd de kerk ook officieel gewijd.
De Westminster Cathedral heeft met haar 52m het breedste schip van alle kerken in Engeland, ook heeft de kathedraal een 94 m hoge vierkante campanile (klokketoren), de St. Edward's Tower. Tegen een kleine vergoeding kan u met een lift naar de top, van waar u kan genieten van het mooie uitzicht over grote delen van Londen.
St Mary le Strand
Deze kerk bevindt zich in de wijk ‘Covent garden’ en de ‘The Strand’. De kerk is afgebouwd in 1717 en staat op een verkeersheuvel aan de oostzijde van de ‘The Strand’. De kerk is ontworpen door James Gibbs, dit was het eerste openbare werk dat deze Gibbs ontwierp. Gibbs werd hierbij wel beïnvloed door Christopher Wren, maar de uitbundige versieringen van de kerk zijn geïnspireerd door de barokke kerken van Rome. De toren bestaat uit verschillende verdiepingen die samenkomen in het torentje met lantaarn. De kerk is tegenwoordig de officiële kerk van de womens royal Naval Service.
St Mary le Bow
Gelegen in de wijk ‘The City’, het kloppende financiële hart van Londen. De naam van de kerk komt van de bogen (bows) in de Normandische crypte. De klokken van de kerk zijn belangrijk voor de Londenaren, omdat alleen zij die op gehoorafstand van deze klokken zijn geboren zich echte Cokneys mogen noemen.
St Paul’s Cathedral
De St Paul’s Cathedral is gelegen op Ludgate Hill, in de Londense wijk ‘The City’. Het is de zetel van de Anglicaanse bisschop van Londen.
Het huidige gebouw stamt uit de 17e eeuw en is gebouwd met Portland-steen in de stijlen uit de late Renaissance en barok. Bij de grote brand in 1666 is deze kathedraal helaas totaal verwoest. De Engelse autoriteiten wendden zich toen tot Christopher Wren om de kathedraal te herbouwen. De vooruitstrevende ideeën van Wren werden echter niet goedgekeurd, zodat de kathedraal naar een aangepast ontwerp werd gebouwd. De indrukwekkende koepel bereikt een hoogte van 108 meter, waardoor het gebouw de skyline van Londen lange tijd beheerste.
De kathedraal is gebouwd in de richting west-oost. Het schip heeft drie kleinere kapellen in de aangrenzende zijbeuken: All Souls en St Dunstan's aan de noordzijde en ‘the Order of St Michael and Saint George’ aan de zuidzijde.
De koepel heeft drie galerijen: de Whispering Gallery (Fluistergalerij), de Stone Gallery en de Golden Gallery. Met name de eerste heeft een grote aantrekkingskracht op toeristen vanwege de eigenaardigheid dat men elkaar, pratend langs de muur, op grote afstand kan verstaan. De grote koepel weegt maar liefst 67.000 ton. Onderin de koepel is een ketting van stalen stangen ingemetseld die voorkomt dat de koepel uit elkaar zou vallen.
Ten noorden en zuiden van de koepel ligt het dwarsschip. De kathedraal heeft een grote crypte waarin vele gedenktekenen te vinden zijn. De architect van het gebouw, Christopher Wren, was de eerste die in de crypte werd begraven (1723). Het koor strekt zich uit ten westen van de koepel en bevat de ruimten voor de geestelijken, het koor en het (grote)orgel.
De kathedraal heeft nog maar weinig kerkschatten. In de loop van de tijd zijn vele verloren gegaan en na een grote kerkroof in 1810 zijn de meeste verdwenen.
In de kathedraal hebben vele beroemde begrafenisdiensten plaatsgevonden, waaronder die van admiraal Horatio Nelson, de hertog van Wellington en Winston Churchill. Hoewel de Britse koninklijke familie gewoonlijk hun huwelijken, begrafenissen, kroningen en herdenkingen in de Westminster Abbey houdt, werd St Paul's gebruikt voor het huwelijk van Charles en Lady Diana.
St Stephan Walbrook
Deze kerk bevindt zich in de drukke wijk ‘The City’ en werd door Christopher Wren in 1672 gebouwd. De buitenkant van de kerk is niet erg bijzonder, maar het interieur is wel de moeite waard. De mooiste zaal is de 27 meter lange Egyptian hall.
Brompton Oratory
De katholieke Brompton Oratory kerk, is gelegen in de wijk south Kensington. De officiële naam is de London Oratory of St. Philipp Neri, maar deze wordt meestal kortweg het Brompton Oratory (oratorium) wordt genoemd. Deze kerk werd tussen 1854 en 1884 ,in de Italiaanse neo-renaissance stijl, gebouwd door de architect Herbert Gribble. De koepel naar een ontwerp van George Sherrin werd in 1896 toegevoegd.
De kerk is gewijd aan de heilige Filippo Neri (Philippus Nerius), die in 1575 in Rome het Oratorium, een instituut van seculiere (niet tot een orde behorende) priesters, stichtte. Dit instituut werd in 1847, door de katholieke Engelse kardinaal John Henry Newman, in Engeland geïntroduceerd. In het Brompton Oratory worden geregeld orgelconcerten gegeven.
Southwark Cathedral
Deze Kathedraal, gelegen in de wijk Southwark, is een goed voorbeeld van de gotische bouwstijl. De geschiedenis van de kerk gaat terug tot de negende eeuw toen er op deze plaats een nonnenklooster stond. Dit was volgens een legende gesticht door ene Mary, de dochter van een veerman. Het klooster droeg de naam St Mary of the Ferry, dat later werd verbasterd tot St. Mary Overy. De huidige kathedraal is gebouwd op de fundamenten van een kerk uit de Normandische tijd, die bij een brand in 1206 werd verwoest. Vanaf dat jaar werd onder leiding van de bisschop van Winchester aan een nieuwe kerk gebouwd. Van deze kerk zijn het laagste deel van de 55 m hoge kerktoren, het koor, de kruisgang en de kloostergang bewaard gebleven. Na de reformatie ten tijde van Henry VIII kreeg de kerk een nieuwe naam, St. Saviour's Parish Church (de Parochiekerk van de Heilige Verlosser). In de loop der eeuwen werden de kerk en de bijbehorende gebouwen verder vergroot en door restauraties in stand gehouden. De laatste ingrijpende vernieuwing betrof het, van de dertiende eeuw daterende, middenschip. Dit was in de jaren '30 van de negentiende eeuw zo bouwvallig geworden, dat men besloot een nieuw schip te bouwen, dat echter weer werd afgebroken omdat het qua stijl niet bij de kerk paste. Tussen 1890 en 1897 werd het huidige, in gotische stijl uitgevoerde, schip gebouwd naar een ontwerp van Sir Arthur Blomfield. De kerk werd in 1905 de kathedraal van het bisdom van Southwark, waaronder bijna geheel Zuid-Londen valt. De officiële naam van de kerk luidt the Cathedral and Collegiate Church of St. Saviour and St. Mary Overy.
Southwark Cathedral maakt van buiten gezien wellicht niet zo'n overweldigende indruk als bijvoorbeeld Westminster Abbey. Het interieur van de kerk is echter van een grote schoonheid met mooie schilderingen, een schitterend altaarscherm en monumenten voor ondermeer de toneelschrijver William Shakespeare en de dichter John Gower. De Harvard kapel is gewijd aan John Harvard, de stichter van de Harvard universiteit in Amerika, die in 1607 in de kerk werd gedoopt. Van de buitenkant is de 55 m hoge toren, waarvan de twee bovenste verdiepingen in 1520 werden gebouwd is het enige opvallende kenmerk.
St Martin in the Fields
Deze mooie kerk bevindt zich in de wijk Soho. In de kerk liggen veel beroemde personen begraven, onder wie Nell Gwyne, William Hogarth en Joshua Reynolds. In architectonisch opzicht is de kerk zeer belangrijk. Er staan veel kopiën in Amerika, waar de kerk model stond voor de koloniale stijl. Leuk aspect van de kerk is de koninklijke loge, links van het altaar.
