Whitehall
Whitehall is de wijk in de directe omgeving van de Trafalgar square, dit gebied vormt de wijk Westminster het absolute centrum van Londen. Al meer dan duizend jaar is hier de politieke en religieuze macht van Engeland gevestigd. Ten noorden van de Trafalgar square begint het uitgaansdistrict West End. In het centrum van Londen bevinden zich ook de meeste Bezienswaardigheden.
De brede straat die de verbinding vormt tussen Trafalgar Square en Parliament Square staat bekend als Whitehall. Deze straat heeft dezelfde naam als het koninklijk paleis (Palace of Whitehall) dat hier vroeger stond. Whitehall is in het buitenland vooral bekend als het centrum van de Britse regering. Aan weerszijden van de weg staan gebouwen waarin ministeries en andere overheidsorganen zijn gehuisvest.
Wanneer u vanaf Trafalgar Square over Whitehall in zuidelijke richting loopt, passeert men eerst (aan de linkerkant) Northumberland Avenue. Deze straat voert naar Victoria Embankment, een weg langs de Thames. Aan het einde van Northumberland Avenue heeft kunt u mooi over de Thame en op de Royal Festival Hall uitkijken. Vlakbij Northumberland Avenue staat het voormalige gebouw van Great Scotland Yard uit 1988. Dit oude hoofdkwartier van de London Metropolitan Police stond centraal in meerdere detectiveverhalen beschreven.
De eerste gebouwen aan de rechterkant van Whitehall behoren tot het hoofdkantoor van de Britse Koninklijke Marine (Admiralty). Het oudste admiraliteitsgebouw werd ontworpen door Thomas Ripley en dateert van 1722-1726. Het was het hoofdkwartier van admiraal Lord Nelson; hij lag hier na zijn dood in 1805 opgebaard. Het gebouw wordt aan de kant van Whitehall begrensd door een mooi stenen hek met sierlijke zeepaardjes dat werd ontworpen door de architect Robert Adam. Aan het einde van negentiende en begin twintigste eeuw werd de Admiralty uitgebreid met een tweede gebouw. Het derde admiraliteitsgebouw, is een massief betonnen gebouw uit 1940 dat in de Tweede Wereldoorlog meerdere bombardementen heeft doorstaan. Dit gebouw wordt in de volksmond de 'citadel' genoemd en staat tegenover de twee andere admiraliteitsgebouwen in St. James park.
Verder vinden we hier het Admiralty House (uit 1786) en de beroemde Horse Guards, welke tussen 1742 en 1753 naar ontwerpen van William Kent en John Vardy werd gebouwd. Tussen tien uur 's morgens en vijf uur 's middags houden twee cavaleristen van de Household Cavalery (in traditoneel uniform) hier op hun paarden de wacht. Het aflossen van de wacht (Changing of the Guards of the Household Cavalery) vindt elke dag plaats om 11.00 (op zondag om 10.00 uur) op het binnenplein van de Horse Guards. U bereikt het binnenplein door onder de poort van de klokkentoren door te lopen. Hier vinden we ook de Horse Guards Parade. Op deze grote paradeplaats wordt op de officiële verjaardag van de Britse vorstin de parade ‘Trooping the Colour gehouden’.
Tegenover de Horse Guards staat het War Office (Ministerie van Oorlog). Naast het War Office, staat het Banqueting House. Het Banqueting House is het enige gebouw dat is overgebleven van het Palace of Whitehall. Het werd tussen 1619 en 1622 door de bekende architect Inigo Jones ontworpen voor koning James I. Het Palace of Whitehall werd in 1698 door een brand verwoest. Het Banqueting House was het enige gebouw dat onbeschadigd bleef. Het is een schitterend bouwwerk in renaissancistische stijl en opgetrokken uit Portland-steen. Zoals de naam al doet vermoeden werd het gebouw gebruikt voor het geven van banketten, maar er werden ook andere hoffeesten gehouden. De plafondschilderingen van de Banqueting Hall zijn aangebracht door Peter Paul Rubens. Hij ontving daarvoor een bedrag van 3000 pond en hij kreeg hiervoor de titel ridder (knight). Willem III van Oranje en Mary II kregen in 1689, op het balkon van de Banqueting House, de Engelse troon aangeboden. Na de brand van 1698 werd het Banqueting House in gebruik genomen als kapel. Aan het einde van de negentiende eeuw werd het gebouw een museum en in 1963 schonk koningin Elizabeth het gebouw aan het Britse volk. Het gerestaureerde Banqueting House is van dinsdag t/m zaterdag geopend van 10.00 tot 17.00 uur en 's zondags van 14.00 tot 17.00 uur.
Niet ver van het Banqueting House ligt een zijstraat die over de hele wereld beroemd is: Downing Street. De straat werd genoemd naar de architect Sir George Downing, Die 1663 en 1671 hier huizen bouwde. De meeste huizen zijn later enkele malen gemoderniseerd, maar de belangrijkste historische delen zijn bewaard gebleven. No. 10 Downing Street is sinds 1732 de residentie van de Britse minister-president. In dit huis bevinden zich ook de kantoren en de grote vergaderzaal (Cabinet Room) van het Britse kabinet. No. 11 Downing Street is de residentie van de Minister van Financiën en in het huis daarnaast (no. 12) is het bureau van de Whips gevestigd; deze 'whips' zorgen er ondermeer voor dat hun partijgenoten aanwezig zijn bij stemmingen in het Lagerhuis. Hier vlakbij staan de huizen van Richmond Terrace die in het begin van de negentiende eeuw werden gebouwd en waarin nu regeringsinstanties zijn gehuisvest. Hier tegenover staat midden op de weg de Cenotaph, een eenvoudig monument voor de soldaten van Groot Brittannië en de landen van de Britse Gemenebest die in de Eerste en Tweede Wereldoorlog hun leven verloren. Het monument werd na de Eerste Wereldoorlog opgericht naar een ontwerp van de architect Edwin Lutyens. De eenvoudige inscriptie: To the Glorious Dead (Voor de glorieuze doden) werd na de Tweede Wereldoorlog aangebracht. Elk jaar wordt er op de tweede zondag in november (Rememberance Sunday) een herdenkingsplechtigheid gehouden.
Het volgende deel van Whitehall wordt ook wel Parliament Street genoemd: hieraan en aan King Charles Street staan een aantal regeringsgebouwen, zoals het Ministerie van Buitenlandse Zaken en het Ministerie van Binnenlandse Zaken. In King Charles Street vindt men de ingang tot de Cabinet War Rooms. Vanuit deze vertrekken (in de kelder van het Ministerie van Binnenlandse Zaken) regeerde Winston Churchill tijdens de Tweede Wereldoorlog over Groot-Brittannië. De Cabinet War Rooms (waaronder de slaapkamer van Churchill en de conferentiekamer van het kabinet) zijn precies zo ingericht als tijdens de oorlog. De Cabinet War Rooms zijn van dinsdag tot zondag van 10.00 tot 17.30 geopend.
Bloomsbury
De wijk Bloomsbury bevindt zich in het noorden van Londen, Bloomsbury is net als andere wijken in Londen ontstaan uit een dorp. De wijk staat bekend om de literatuur, kunst en wetenschap, er is zelfs een zogenaamde Bloomsbury groep. De Bloomsbury groep, is een groep van schrijvers en kunstenaars, welke aan het begin van de 20ste eeuw tot en met de jaren 30 actief was. In deze wijk liggen ook de University of London (De faculteitsgebouwen van de London University liggen over de hele wijk verspreid), het British museum en vele pleinen in georgian stijl. Daarnaast zijn in de wijk (met name in de Charlotte street) vele restaurants. Ten zuiden van het British Museum staat aan Bloomsbury Way de mooie kerk van St. George die tussen 1720 en 1731 werd gebouwd naar een ontwerp van Nicholas Hawksmoor. Het classicistische gebouw heeft zowel aan de binnen- en buitenkant Corinthische zuilen aan. De toren is bekroond met een standbeeld van George I.
In de omgeving van het British Museum liggen drie van de mooiste pleinen van Londen. Bloomsbury Square werd In 1661 ontworpen door Thomas Wriothesley, de vierde graaf van Southampton; het was de eerste open ruimte in Londen die met de naam 'plein' (square) werd aangeduid. Bedford Square (ten westen van het museum) werd in 1775 aangelegd. Ten noordoosten van het museum ligt het grote Russell Square met oude platanen.
Covent Garden en de Strand
Deze wijk (één van de gezelligste van Londen) bevindt zich in het centrum van Londen, ten westen van Holborn, ten oosten van Soho en Trafalgar square en ten zuiden van Bloomsbury. De Thames stroomt ten zuiden van de wijk. De wijk wordt gekenmerkt door vele terrassen, straatartiesten, modieuze winkels, markten en vele toeristen. Het hart van de wijk wordt gevormd door het Piazza met fraaie Victoriaanse gebouwen. In de middeleeuwen lag op de plaats van de huidige wijk de kloostertuin van de Westminster abbey, maar in 1630 werd hier het eerste plein van Londen gebouwd. Covent Garden Market was ongeveer 300 jaar de belangrijkste groente-, fruit- en bloemenmarkt in Londen.
De naam Covent Garden is een verbastering van Convent Garden, de kloostertuin (van de monniken van Westminster Abbey). De oude markthallen op het plein werden in 1831-1833 ontworpen door Charles Fowler. In 1974 verhuisde de markt echter naar een andere locatie, de leeggekomen markthallen werden gerestaureerd waarna er onder de glazen overkappingen een groot aantal winkels, marktkraampjes en restaurants werden gevestigd. De meeste winkels zijn gespecialiseerd in een bepaald produkt, bijvoorbeeld poppenhuizen.
Op maandag wordt er in één van de hallen een antiek- en rommelmarkt gehouden. Er is daarnaast ook een gewone markt waar men fruit, groente en bloemen kan kopen. Wie moe is van het winkelen kan onder het genot van een drankje uitrusten op een van de gezellige terrasjes. In de straatjes rondom Covent Garden zijn ook veel eethuisjes en pubs te vinden.
Belangrijke bezienswaardigheden zijn onder andere: Piazza en central market, London Transport museum, Theatre museum, Theatre Royal en het Royal Opera house.
The City (of London)
Dit is de oudste wijk van Londen, gelegen in het oosten van Londen en ten noorden van de Thames. Deze wijk geldt als het financiële centrum van Londen en is gebouwd op de plaats waar oorspronkelijke een Romeinse nederzetting stond. Tijdens de grote brand van 1666 werd de wijk bijna geheel verwoest. De wijk kenmerkt zich verder door het grote contrast tussen de strenge oude Victoriaanse gebouwen en de moderne nieuwe kantoorgebouwen. Tijdens kantooruren is de wijk druk bevolkt, maar daarbuiten niet, want er wonen slechts weinig mensen.
Aan de noordzijde van Threadneedle Street ligt het gebouwencomplex van de Stock Exchange (effectenbeurs), na de beurzen van New York en Tokyo de belangrijkste van de wereld. Op de hoek van Old Broad Street en Threadneedle Street is de ingang voor bezoekers; die vanaf een speciale galerij het spektakel van de aandelenhandel kunnen gadeslaan. Aan Old Broad Street staat de Dutch Church (Nederlandse Kerk); vanaf de zestiende eeuw de kerk voor Nederlandse en andere protestantse vluchtelingen in Londen. De oude kerk werd in 1940 door een bom volledig verwoest. De huidige Dutch Church werd in de jaren '50 gebouwd. Tussen Threadneedle Street en Cornhill ligt ligt de Royal Exchange, het gebouw waar vroeger de beurshandel plaatsvond, het is het derde gebouw met deze naam dat hier heeft gestaan. De eerste Exchange werd verwoest tijdens de grote brand van 1666 en de tweede tijdens een brand in 1838. Het huidige classisistische gebouw met een Corinthisch portaal dateert van 1844. Voor de Exchange staat een oorlogsmonument voor Londenaren die tijdens de twee wereldoorlogen in het leger hebben gediend. Cornhill en de in het verlengde daarvan liggende Leadenhall Street zijn beide belangrijke commerciële straten. Maar net als op andere plaatsen in The City staan hier een aantal mooie oude kerken. Een goed voorbeeld is de St. Michael's Cornhill, een kerk uit de Saksische tijd die eerst door Wren en later door George Gilbert Scott werd gerestaureerd. Verderop aan Cornhill staat ook nog St. Peter's Cornhill, waarvan lange tijd werd gedacht dat het de oudste kerk van Londen was. De belangrijkste gebouwen aan Leadenhall Street zijn de Leadenhall Market en het hoofdkantoor van Lloyd's; het samenwerkingsverband van verzekeraars, dat op de wereld een unieke plaats inneemt. Aan het einde van Leadenhall Street begint Aldgate High Street. Achter Aldgate High Street ligt de Joodse wijk van Londen, met aan Duke's Place en Bevis Marks de oudste synagoge van Engeland (gesticht in 1657 en herbouwd in 1701). Lombard Street (zo genoemd naar de Lombardijse geldhandelaren, die zich hier in de late middeleeuwen hadden gevestigd) is bij uitstek de straat waar de hoofdkantoren en belangrijke bijkantoren van Britse en internationale banken zijn gevestigd. Bij sommige van deze banken zijn nog uithangborden uit de middeleeuwen te bewonderen
In de wijk bevindt zich onder andere: Mansion house, Royal exchange, Old Bailey, Tower bridge, Tower of London, Stcock exchange, Lloyds of London, bank of England museum, Guildhall art gallery en een aantal interessante kerken.
Southwark
Ten zuiden van de Thames (zuid oost Londen), tussen de Tower Bridge en Blackfriars Bridge, ligt Southwark. Deze wijk werd tijdens de Tweede Wereldoorlog zwaar getroffen en op veel plaatsen zijn de sporen daarvan nog te zien. De oude pakhuizen en werven op de Thamesoever werden in hoog tempo vervangen door kantoorgebouwen. Temidden van al deze nieuwbouw ligt één van de mooiste middeleeuwse gebouwen van Londen; de Southwark Cathedral, samen met Westminster Abbey één van de mooiste gotische gebouw van de stad. Verder bevindt zich in deze wijk onder andere: Tate modern en het oorlogsschip HMS Belfast.
Holborn en de Inns of Court
Deze wijken liggen in het centrum van Londen, ten noorden van de Thames, ten oosten van de wijk Covent Garden, ten zuid oosten van de wijk Bloomsbury en ten westen van de wijk The City. Deze wijk staat bekend als journalistiek maar vooral als juridisch gebied. In de omgeving zult u dus ook snel juristen en journalisten aantreffen. De voornaamste reden hiervoor zijn de Royal Courts of Justice en de Inns of Court, waar justitie zetelt. De journalisten zijn sinds de jaren 80 in de minderheid, omdat toen veel dagbladen uit de wijk zijn vertrokken.
In deze wijk vindt u onder andere Lincolns inn (fields), St Clement Danes, Royal courts of Justice, Temple bar memorial, fleet steet en Temple
Greenwich en Blackheath
Deze aparte delen van Londen zijn gelegen in het uiterste zuid oosten van Londen, aan de zuidover van de Thames, op enige afstand (15 km) van het echte centrum van Londen. De delen markeren de historische oostelijke toegang tot Londen. Een paar kilometer ten oosten van Greenwich ligt de Thames Flood Barrier, een handig water dat ervoor moet zorgen dat Londen (dat 30 cm per eeuw zakt) en delen van de graafschappen Kent en Sussex, in het geval van een storm niet kunnen worden overstroomd. Deze stormvloedkering kwam in 1984 gereed en is 520 m breed,
We vinden hier ook Woolwich wat bekend staat om zijn grote marinewerf. Aan de Woolwich Common vindt men het interessante Royal Artillery Museum, dat is gehuisvest in een cirkelvormig gebouw van de architect John Nash uit 1814. Ten zuidwesten van Greenwich ligt de wijk Eltham met een mooi gelijknamig paleis uit de middeleeuwen, dat tot in de tijd van Hendrik VIII een koninklijk jachtverblijf was.
Op ongeveer 10 km vanaf het centrum van Londen en ten zuiden van de Thames ligt Dulwich Village, waar het dorpse karakter nog niet geheel verdwenen is. Dulwich is vooral een bezoek waard vanwege Dulwich College en de gelijknamige Picture Gallery. Dulwich College, een school voor jongens, werd in het begin van de zeventiende eeuw gesticht door Edward Alleyn, een beroemd toneelspeler uit de tijd van Shakespeare. In de door Sir John Soane in 1814 ontworpen Picture Gallery (de eerste openbare kunstgalerij in Londen), is een prachtige collectie schilderijen te zien. Naast portretten van Britse schilders hangen er ook veel werken van Hollandse en Vlaamse hand (onder andere van: Rembrandt, Jacob van Ruisdael, Albert Cuyp, Rubens en van Dyck)
Tegenover het College ligt het erg mooie en ontspannen park van Dulwich. Ten oosten daarvan loopt de Lordship Lane naar Forest Hill waar we aan de London Road het Horniman Museum treffen. Het mooie art-nouveau gebouw van C.H. Townsend uit 1902 herbergt de privécollecties van Frederick J. Horniman, waaronder een schitterende verzameling muziekinstrumenten.
Chelsea en Belgravia
Ten noorden van de Londen en ten westen van Westminster, dus in het zuid westen van Londen, liggen de wijken Belgravia en Chelsea. In Belgravia lieten adellijke personen, in de vorige eeuw grote huizen bouwen. Deze rustige deftige wijk heeft drie mooie bezienswaardige pleinen te weten: Belgrave Square, Eaton Square en Chester Square. Belgrave Square ligt ten noordwesten van de bekende winkelstraat King's Road; Eaton Square wordt door King's Road doorsneden en Chester Square ligt ten oosten van deze straat.
King's Road loopt verder in de richting van de Londen door Chelsea, een wijk die uit een dorp langs de rivier ontstond. Aan het einde van de negentiende en in het begin van de twintigste eeuw woonden hier veel beroemde kunstenaars. Daaraan herinneren (blauwe) gedenkplaten op een groot aantal huizen. Zo had de schrijver Oscar Wilde een huis in Tite Street, tegenwoordig is de wijk bij veel toeristen vooral bekend vanwege de miljoenen voetbalclub Chelsea. Evenwijdig met de Thames en de Chelsea Embankment loopt de Cheyne Walk, een van de mooiste straten in de wijk met bezienswaardige oude huizen. In het vroeg-achttiende-eeuwse huis op nr. 4, stierf in 1880 de schrijfster Mary Ann Evans (beter bekend onder haar pseudoniem George Eliot). Nr. 119 was van 1846 tot 1851 de woning van de kunstschilder J.M.W. Turner. Zijn Amerikaanse collega James Mac Neill Whistler woonde van 1866 tot 1897 op nr. 96, hier maakte hij zijn bekende schilderijen van de Thames.
In een zijstraat, de Cheyne Row, staat op nr. 24 het Carlyle's House. In dit huis uit het begin van de achttiende eeuw (een van de oudste huizen in Chelsea) woonde van 1834 tot 1881 de schrijver en geschiedkundige Thomas Carlyle. De woning is nog precies zo ingericht als in de tijd dat de schrijver en zijn gezin er woonden waardoor u een goed beeld krijgt van de Victoriaanse tijd.
Verder naar het oosten vinden we, aan de Royal Hospital Road, het in een mooi huis uit 1771 gevestigde National Army Museum. Er zijn twee belangrijke permanente tentoonstellingen: 'The story of the Army' (de geschiedenis van het (Britse) leger) van het einde van de vijftiende eeuw tot aan de Eerste Wereldoorlog en 'Arms and The Army', met allerlei soorten wapens (vanaf de zeventiende eeuw tot heden).
In 1682 liet de Engelse koning Charles II door de architect Christopher Wren langs de oevers van de Thames een hospitaal bouwen voor zieke, invalide en gepensioneerde soldaten. Hij kreeg het idee voor de bouw nadat Lodewijk XIV (de Zonnekoning) voor zijn soldaten het Hotel des Invalides in Parijs had laten bouwen. De gebouwen van het Royal Hospital, Chelsea staan tussen Royal Hospital Road en de Thames. In de omgeving ervan ziet men vaak de huidige bewoners wandelen; het Chelsea Hospital is nu een tehuis voor veteranen. De terreinen van het Chelsea Hospital zijn normaliter van 10.00 uur tot zonsondergang opengesteld voor het publiek (op zondag van 10.00 - 14.00 uur).
Piccadilly
Deze wijk ligt samen met St James ten zuiden van de wijk Soho en ten westen van de Thames, Whitehall en Westminster. Piccadilly is de belangrijkste straat in west End. De naam Piccadilly komt van de “Pickadills”, de zogenaamde plooikragen van de dandy’s uit de 17de eeuw. In St James vindt u nog steeds sporen van de 18de eeuw, toen hier de koninklijke residenties stonden. Enkele winkels in St James doen hier nog steeds aan denken. Zo serveert Fortnum and Mason op Piccadilly uitstekende gerechten. Deze wijk staat bekend als het modieuze centrum van Londen. Zakenlui en hoogwaardigheidsbekleders zijn hier veel geziene gasten waar onder het genot van een luxe lunch veel zaken besproken worden.
Even verderop ligt achter Piccadilly een mooi plein, het Berkeley Square, dat al tussen 1739 en 1747 werd aangelegd. Midden op het plein staan meer dan 200 jaar oude platanen. Ondanks dat er veel moderne kantoorgebouwen rond het plein zijn gebouwd, is er nog veel van het achttiende-eeuwse karakter bewaard gebleven. Zo zijn er een aantal mooie oude huizen te zien, zoals het huis op nr. 44 dat in 1742-1744 werd gebouwd door William Kent. Net voorbij Old Bondstreet staat aan de linkerkant van Piccadilly het Burlington House. In het oudste deel is de Koninklijke Academie voor Kunsten, (Royal Academy of Arts) gevestigd. Het Old Burlington House werd in 1715 ontworpen door de derde graaf van Burlington. Aan deze Academie studeerden beroemde kunstenaars als Constabie en Turner. In de Private Rooms van de Academie kan men het eindexamenwerk van kunstenaars bezichtigen, evenals portretten van de leden van de Academie (onder anderen van Reynolds en Gainsborough). Verder vinden we hier een verzameling schildersbenodigdheden van beroemde personen, bijvoorbeeld de verfdoos van koningin Victoria. De 'Michelangelo Tondo', het enige beeldhouwwerk van Michelangelo in Engeland, is hier ook te zien. In de zomer wordt in de Royal Academy een grote tentoonstelling gehouden van eigentijdse beeldende kunst. Openingstijden: normaliter maandag t/m zaterdag van 10.00 tot 18.00 uur (zondag van 14.00 tot 18.00 uur). Achter Burlington House staat het Museum of Mankind, waar in een permanente en wisselende tentoonstellingen een overzicht wordt gegeven van de mensheid in oude culturen in Afrika, Amerika en Oceanië.
In Piccadilly ligt natuurlijk ook het beroemde Piccadilly Circus, een van de drukste ver¬keerspleinen in Londen. Hier vindt u de grootste hoeveelheid neon licht van geheel Engeland. Het vormt de toegang tot het levendige uitgaanscentrum van Londen met bioscopen, theaters, nachtclucbs en pubs.
In deze wijk vindt u onder andere: Piccadilly Circus, St James church, Albany, Royal academy of arts, Burlington Arcade, the Ritz, Spancer house, St James Palace, Pall mall, St James Park, The mall, Queens chapel en Buckingham Palace.
Southbank
De wijk Southbank bevindt zich als een van de weinige aan de zuidkant van de Thames. De wijk ligt ten westen van de andere zuidoever wijk Southwark. Op de plaats waar de Thames een bocht naar het oosten maakt, werd in de jaren '60 op de zuidelijke oever het South Bank Arts Centre gebouwd. Deze bestaat uit drie concertzalen, twee theaters en de Hayward Gallery. De kunstgalerij opende in 1968 en hier worden tentoonstellingen van moderne kunst gehouden.
Ten zuiden van dit centrum werd aan Belvedere Road tussen 1957 en 1962 het Shell Centre, een van de grootste kantoorgebouwen in Europa gebouwd. De architect van het 25 verdiepingen hoge gebouw was Sir Howard Robertson. Vanaf de bovenste verdieping, die is opengesteld voor publiek, heeft u een mooi uitzicht op de rivier en Londen.
In deze wijk vindt u onder andere: Royal national Theatre, Hayward Gallery, London Aquarium, Bristish airways Londen eye, Florence Nightingale museum, museum of garden history, Lambeth Palace, Imperial war Museum, Old vic en Waterloo station
Hampstead en Highgate
Ten noorden van Londen liggen op twee heuvels de oude dorpjes Highgate en Hampstead. De dorpjes hebben zich altijd afzijdig gehouden van de invloeden van Londen. U vindt er een aangename rust, wat het heerlijk maakt om hier langs de winkeltjes te wandelen.
Highgate kan met de metro worden bereikt. Het oude dorpje werd genoemd naar een 'gate' (poort van het oude tolhuis) in het centrum; high betekent hoog en herinnert aan het feit dat de huizen van het dorp tegen een hoge heuvel liggen gebouwd. Vanaf het metrostation loopt men over Highgate Hill naar boven. Aan de linkerkant van de weg staat de Whittington Stone, waaraan een aardig verhaal is verbonden. Op deze steen rustte Dick Whittington (1358-1423) met zijn kat uit toen hij op weg was naar zijn geboorteplaats in het noorden van Engeland. Hij had tevergeefs geprobeerd werk te vinden in Londen, en hoorde de klokken van de kerk St. Mary-Le-Bow in The City. Deze klokken ‘riepen hem terug’ met de volgende boodschap: 'Turn again Whittington, Thrice Lord Mayor of London' (Keer terug, Whittington, driemaal burgemeester van Londen). Hij volgde de oproep op en werd inderdaad Mayor of London, en hij werd daarna zelfs nog driemaal tot dit ambt gekozen. Aan Highgate Hill staan een aantal mooie oude huizen, waaronder het Cromwell House uit 1638.
Een andere bezienswaardigheid van het dorp is het kerkhof, waar beroemde mensen als de schrijver John Galsworthy en de politicus Karl Marx begraven liggen.
De bekende Engelse dichter Samuel Taylor Coleridge woonde in het huis op nr. 3 aan The Grove, een van de mooiste straten in Highgate. Hij ligt begraven in de St. Michael's kerk bij het kerkhof.
Hampstead Heath heeft een zeer groot ongerept heuvelachtig heidegebied. Deze zogenaamde 'Heath' strekt zich uit vanaf de westkant van het stadje Hampstead tot aan Highgate. Het is vanwege de vele bossen en meertjes een oord waar vele Londenaren in de weekeinden naar toe trekken. Bij de Whitestone Pond in Hampstead, het hoogste punt van Londen (134 m), is een mooi uitzicht op de stad. Dit uitzicht op de werd vaak vastgelegd door schilders, onder andere door John Constabie. Ook vanaf de Parliament Hill aan de oostkant heeft men een mooi uitzicht op Londen.
Het Kenwood House aan de noordkant van de Heath is ontworpen door de architect Robert Adam. Hij kreeg in 1767 opdracht van de eerste graaf van Mansfield, de Lord Chief Justice (opperrechter) van Engeland, diens landhuis op de Heath te verbouwen tot een statig herenhuis. Karakteristiek voor het werk van Robert Adam is het prachtige zuilen portaal, de hoofdingang van het Kenwood House. Het mooiste vertrek is de Library (bibliotheek) die ook de Adam Room wordt genoemd.
In 1925 werd Kenwood House gekocht door Edward Cecil Guinness (van de bekende bierbrouwerijen), de eerste graaf van Iveagh. Twee jaar later stierf hij, waarna hij het huis en zijn collectie schilderijen aan de staat na liet. Het Kenwood House kan dagelijks worden bezichtigd.
Het oude dorpje Hampstead werd al genoemd in het Domesday Book (hier werden vanaf 1085 steden en dorpen geregistreerd). In de zeventiende eeuw lieten rijke Londenaren in de omgeving van het dorp mooie buitenhuizen bouwen. Één daarvan is het Fenton House aan Hampstead Grove uit 1693. Dit huis is opengesteld voor publiek en bevat mooi porselein en oude muziekinstrumenten. In de volgende eeuw werden in het Vale of Health (dal van de gezondheid) ten oosten van het dorp geneeskrachtige bronnen ontdekt waarna het dorp zich ontwikkelde tot een chique kuuroord. Veel schilders, schrijvers en andere kunstenaars trokken in die tijd naar Hampstead. De huizen van het dorp liggen verspreid en zijn tegen een heuvel gebouwd. De oude dorpskern ligt ten westen van het metrostation.
Het middelpunt van de wijk is de achttiende eeuwse Parochiekerk St. John; op het kerkhof ligt de schilder John Constabie, die in Hampstead woonde, begraven. Ten noorden van de kerk loopt Church Row, een van de mooiste straten van Hampstead. Ten noordoosten van Church Row begint de High Street, de gezellige hoofdstraat met winkels en restaurants.
Soho
De wijk Soho, gelegen in het centrum van Londen is een levendige wijk met vele restaurants, winkels en straathandel en wordt begrensd door Regent Street in het westen, Charing Cross Road in het oosten, Oxford Street in het noorden en Shaftesbury Avenue in het zuiden.
Soho was vroeger een jachtgebied en daaraan dankt de wijk dan ook zijn naam. 'Soho' was namelijk de uitroep die jagers slaakten als ze de achtervolging van hun prooi inzetten. In de tweede helft van de achttiende eeuw werd het gebied ontdekt door Engelse aristocraten die hier herenhuizen lieten bouwen. Hierdoor ontstonden twee van de mooiste pleinen in de wijk, Golden Square en Soho Square. Vanaf het einde van de zeventiende eeuw kwamen veel Franse Hugenoten, die in hun eigen land werden vervolgd, naar Londen. Ze vestigden zich vooral in de wijk Soho. De Franse Hugenoten waren de eersten van de vele buitenlanders die in de loop van de volgende eeuwen naar Soho kwamen. Behalve Grieken, Italianen, Zwitsers en Duitsers ziet men in de wijk ook mensen van Chinese en Indiase afkomst. In de achttiende eeuw woonden hier ook veel kunstenaars en bohémiens; in de negentiende eeuw was Soho een van de ergste sloppenwijken in Londen. De sfeer van het Soho van de twintigste eeuw met zijn smalle straatjes, winkeltjes en restaurantjes werd de laatste jaren ernstig bedreigd door de toenemende seks industrie, maar er zijn (vooral overdag) voor de toerist nog veel interessante zaken te zien.
In de wijk bevindt zich onder andere het Trafalgar square, de National Gallery, de National Portrait gallery, Leicester square, Theatre Royal en de Shaftesbury Avenue.
Westminster
Een van de beroemdste wijken van Londen is Westminster. De naam Westminster is afgeleid van het Engelse woord voor kloosterkerk (minster) en betekent 'westelijke kloosterkerk'. Op de plaats van de bekende Westminster Abbey stond al voor het jaar 750 een Benedictijns klooster met deze naam.
In de wijk bevindt zich het Parliament Square, een mooi plein met veel groen, waar veel standbeelden staan van belangrijke staatslieden, onder andere: Benjamin Disraeli (1804 -1881), die ook bekend werd als romanschrijver; van Lord Palmerston (1784 -1865); en van Sir Winston Churchill (1874 -1965), die in de Tweede Wereldoorlog premier van Groot-Brittannië was. Parliament Square werd aangelegd in de jaren veertig van de 19de eeuw naar een ontwerp van Sir Charles Barry.
Het Ministerie van Binnenlandse Zaken, de Middlesex Guildhall (gildehuis), staat ook in Westminster. Het is een gebouw in renaissancistische stijl naar een ontwerp van J.S. Gibson uit het begin van deze eeuw. In de hal zijn platen te zien met handtekeningen van Europese vorsten die tijdens de Tweede Wereldoorlog in ballingschap in Groot-Brittannië verbleven. Deze handtekeningen herinneren eraan dat het gebouw, waarin ook nu een gerechtshof is gehuisvest; tijdens de oorlog door de geallieerden werd gebruikt als maritieme rechtbank. Een van de platen is gesigneerd door de toenmalige Nederlandse koningin Wilhelmina. De Middlesex Guildhal is opengesteld voor het publiek als het gerechtshof, de Middlesex Crown Court, zitting houdt.
Broad Sanctuary (brede vrijplaats) dankt zijn naam aan de tijd dat op de plaats van de Middlesex Guildhall een toren stond, die bij het grondgebied van de abdij van Westminster hoorde. Deze toren bood in de geschiedenis verscheidene malen asiel aan vorstelijke personen, waaronder Elisabeth, de gemalin van Edward IV en moeder van Edward V. In de schaduw van de Westminster Abbey staat de kleine Saint Margaretkerk, die waarschijnlijk al in de elfde- of twaalfde eeuw is gesticht. De huidige kerk werd in 1523 gebouwd door Robert Stowell die ook aan de Westminster Abbey werkte. Het gebouw werd in 1878 gerestaureerd naar een ontwerp van de architect Sir George Gilbert Scott. In de twaalfde eeuw was St. Margaret's de parochiekerk van Westminster, sinds 1614 is de kerk echter in gebruik als de officiële kerk van het House of Commons. In de kerk ligt waarschijnlijk de zeevaarder en schrijver Sir Walter Raleigh, de stichter van de staat Virginia in de Verenigde Staten van Amerika, begraven. Hij werd verdacht van een complot tegen de koning en in 1618 in opdracht van James I voor het paleis van Westminster onthoofd. Zeker is dat de drukker William Caxton (gestorven in 1491), die zijn opleiding kreeg in Brugge en de boekdrukkunst naar Engeland bracht, hier zijn laatste rustplaats vond. De mooiste bezienswaardigheid van St. Margaret's is een Vlaams gebrandschilderd raam. Dit werd rond 1501 gemaakt in opdracht van Ferdinand en Isabella van Spanje als huwelijkscadeau voor hun dochter Catharina van Aragon en de oudste zoon van Henry VII: Arthur. Het raam heeft de beeltenissen van Arthur en Catharina en zou worden aangebracht in de kapel van Henry VII in de abdijkerk van Westminster. Arthur stiérf voordat het raam in Londen aankwam, waarna zijn weduwe in het huwelijk trad met zijn broer, Henry VIII. Na aankomst in Engeland werd het raam naar de abdij van Watham gebracht, in 1758 werd het door het kerkbestuur van St. Margaret's aangekocht.
Op de hoek van Broadway en Victoria Street staat het, in 1967 gereed gekomen, 20 verdiepingen tellende kantoorgebouw van New Scotland Yard, de politie van Londen. Aan de rechterkant van Victoria Street is het raadhuis (City Hall) van Westminster dat in 1966 werd voltooid. Verderop ziet men aan de linkerkant van de straat de belangrijkste katholieke kerk van Engeland, Westminster Cathedral. De eerste steen van dit bouwwerk in rode baksteen en een lichte kleur natuursteen werd gelegd in 1895. Architect John Francis Bentley liet zich inspireren door de christelijk-Byzantijnse stijl van de St. Sophiakerk in Constantinopel, maar hij heeft ook elementen van de Italiaanse renaissance toegepast. In 1903 werd in de kathedraal de eerste dienst gehouden; de bouw werd voltooid in 1910 en in dat jaar werd de kerk ook officieel gewijd.
Westminster Cathedral heeft eem breed schip (52 m) en een 94 m hoge vierkante campanile (klokkentoren), de St. Edward's Tower. Men kan tegen een kleine vergoeding met een lift naar de top, van waar men een mooi uitzicht heeft over grote delen van Londen.
Het schitterende interieur van het schip en de verschillende kapellen, bevat versieringen van marmer en kleurige mozaïeken. Met als hoogtepunt de altaartafel, welke bestaat uit een blok graniet, afkomstig uit Cornwall (in het zuidwesten van Groot Brittannië).
Een andere leuke attractie in deze wijk is de Tate Gallery, tegenwoordig Tate Britain geheten, in dit museum vindt u veel werken van de Britse schilders.
Verder vindt u in Westminster de Abbey Jewel Tower, een van de weinige gebouwen van het Palace of Westminster die na een brand in 1834 overeind is blijven staan. Deze door een gracht omgeven 'Toren van de Juwelen' dateert van 1366 en deed dienst als schatkamer van Edward II. Van 1621 tot 1864 waren hier de archieven van het House of Lords ondergebracht. De Jewel Tower is na de Tweede Wereldoorlog gerestaureerd en er worden nu onder meer relikwieën en illustraties van de twee oude koninklijke paleizen Westminster en Whitehall tentoongesteld.
Houses of Parliament
De huidige parlementsgebouwen in Londen werden vanaf 1840 herbouwd op de plaats van het oude paleis van Westminster, dat in 1834 op enkele gebouwen na door een brand werd verwoest. De officiële naam van de nieuwe in neo-gotische stijl opgetrokken parlementsgebouwen luidt: The New Palace of (het nieuwe paleis van) Westminster. Het ontwerp voor de Houses of Parliament werd geleverd door Sir Charles Barry, die werd geassisteerd door de architect Augustus Welby Pugin.
Elke zittingsdag van het House of Commons wordt geopend met een eeuwenoud ritueel. Men hoort de uitroep: Mr. Speaker! Hats off - strangers! (Voorzitter van het Lagerhuis! Hoeden af vreemdelingen!) Vervolgens treedt de Speaker, gekleed in een lange zwarte toga en een pruik binnen. Hij wordt vooraf gegaan door een boodschapper en een ‘Sergeant at Arms’ (ceremoniemeester). De laatste gaat gekleed in een kniebroek en draagt de 'mace', de scepter van de Speaker. De scepter wordt neergelegd op de zogeheten 'tafel van het Huis' en vormt zo de scheiding tussen de leden van de regeringspartij en de leden van de oppositie die in rijen banken tegenover elkaar zitten. Tussen de rijen banken zijn op de vloer twee rode lijnen aangebracht, welke niet mogen worden overschreden. Zodra de Speaker plaats heeft genomen wordt de zitting geopend met een kort gebed. In het Hogerhuis zit de voorzitter (Lord Chancellor) op de 'woolsack' (wolzak). Deze herinnert aan het feit dat vanaf de veertiende eeuw de wolhandel voor Engeland van groot belang was. In het House of Lords staat ook de troon waarop de Britse vorstin haar toespraak, de 'Queen's Speech', houdt ter gelegenheid van de opening van het parlementaire jaar.
Westminster Hall
De Westminster Hall ligt vanaf Parliament Square gezien aan de linkerkant van het gebouwencomplex en werd in 1097 in opdracht van William Rufus gebouwd. De hal kreeg aan het einde van de veertiende eeuw, zijn huidige vorm. Destijds werd ook het mooie eiken balkendak aangebracht. In Westminster Hall vonden veel belangrijke gebeurtenissen in de Engelse geschiedenis plaats. Zo deed Edward II hier afstand van de troon (1327) en werd Charles I hier ter dood veroordeeld (1649). In 1606 probeerde Guy Fawkes en zijn handlangers, het Palace of Westminster op te blazen. Na de mislukte poging hoorden zij in deze hal het doodvonnis over hen uitspreken. Het gebouw wordt nu gebruikt voor officiële bijeenkomsten.
Vanuit Westminster Hall leidt een trap naar de crypte van St. Stephen die van de middeleeuwen dateert. De crypte wordt nu gebruikt als kapel; hier kunnen de leden van het parlement hun huwelijk laten inzegenen. Het paleis van Westminster heeft twee grote torens; de vierkante massieve Victoria Tower (102 m) en aan het andere uiteinde van het paleis staat de Clock Tower 98 m, waarin de beroemde Big Ben hangt. Het geluid van deze ruim 13.000 kilo zware klok is over de hele wereld beroemd geworden als het tijdsignaal van de BBC (Britse omroep). Als het House of Commons in vergadering bijeen is wappert overdag vanaf de Victoria Tower de Britse vlag (Union Jack), 's avonds brandt er dan licht in de Clock Tower. Enkele delen van het paleis van Westminster kunnen worden bezichtigd als men als toeschouwer zittingen van het House of Commons of het House of Lords bijwoont. Inlichtingen over de mogelijkheden hiertoe kunnen worden ingewonnen bij de London Tourist Board of The British Tourist Authority. Het House of Commons brandde tijdens de Tweede Wereldoorlog uit en is tussen 1945 en 1950 gerestaureerd. Het House of Lords komt bijeen in een gotische zaal die werd ontworpen door Pugin. Behalve deze twee ruimtes kan de Royal Gallery, de passage van het Lagerhuis naar het Hogerhuis, worden bezichtigd. De koningin mag niet in het Lagerhuis komen en moet bij de opening van het parlementaire jaar via deze galerij naar het Hogerhuis lopen.
Westminster Bridge
Op de plaats van deze brug was al in 1739 een brug gebouwd, destijds de tweede over de Thames in Londen. De huidige gietijzeren brug is gebouwd tussen 1854 -1862 en is een ontwerp van Thomas Page. Aan het begin van Westminster Bridge staat het bronzen beeld van Boadica, de koningin van de Iceni, die in het jaar 61 in opstand kwamen tegen de Romeinen. De beeldhouwer Thomas Thorycroft heeft haar afgebeeld in een strijdwagen welke is bespannen met vier paarden.
Wie over Westminster Bridge naar de andere oever van de Thames loopt heeft een mooi uitzicht op de rivier en de Houses of Parliament.
Kensington en south Kensington
South Kensington is het hart van de wijk waaraan men nog steeds kan zien dat hier in de negentiende eeuw welvarende burgers leefden. De wijk ligt in het westen van Londen. In de zeventiende eeuw was dit gebied nog platteland met hier en daar landhuizen van adellijke families.
Nadat Willem III van Oranje en Mary Stuart II zich in 1689 in het Kensington Palace hadden gevestigd, lieten veel vooraanstaande personen in de omgeving van dit paleis een huis bouwen. Even voorbij Brompton Oratory ziet men aan Cromwell Road het enorme gebouwencomplex van het Victoria and Albert Museum, een van de vier schitterende musea van South Kensington. De bouw van het museum werd bekostigd met de opbrengsten van de Grote Wereldtentoonstelling (Great Exhibition) van 1851 in Hyde Park.
In de wijk bevinden zich veel musea, parken en bezienswaardigheden waaronder: Holland park, Notting Hill, Holland House, Leighton house, Linley Sambourne house, Kensington roof gardens, Kensington square, the Diana Princess of Wales Playground, Natural history museum, Science musuem, Vicoria and Albert Museum, Brompton Oratory, Royal college of Music, Royal albert Hall, Albert memorial, natural history museum, hyde park, Harrods, science museum, Kensington gardens en het Kensington Palace
Smithfield en Spitalfields
Deze Londense wijk ligt in het noordoosten van Londen, ten noorden van de wijk ‘The City’. De wijk lag vroeger buiten de stadsmuur en vormde zodoende een toevluchtsoord voor hen die niet onder de jurisdictie vielen of niet welkom waren in de stad. In de 17de eeuw waren dit de Hugenoten en later verschillende groepen emigranten. Deze groepen behielden veel van hun cultuur en gebruiken en stichtten eigen werkplaatsen en restaurants etc.. De naam Spitalfields is afgeleid van het middeleeuwse St mary Spital klooster. In Smithfield is de vleesmarkt van Londen. Smith field en Spitalfields behoren tot de meest historische buurten van Londen, met veel verschillende culturen door elkaar.
In deze wijk vindt u onder andere de Smithfield market, St Botolph Aldersgate, Charterhouse, Cloth Fair, St Bartholomew the great, Barbican centre, Museum of London, St Giles Cripplegate, Whitbreads Brewery, Bunhill fields, Whitechapel art gallery, Christ church Spitalfields, Spitalfields centre of Immigration en Brick lane.
